عفونت ادراری زمانی ایجاد میشود که میکروارگانیسمها، اغلب باکتریها، وارد بخشی از دستگاه ادراری شده و در آن تکثیر شوند. سوزش هنگام ادرار، تکرر ادرار، احساس فوریت برای دفع ادرار و درد پایین شکم از نشانههای شایع آن هستند. بیشتر عفونتهای محدود به مثانه با تشخیص و درمان مناسب کنترل میشوند، اما در صورت گسترش عفونت به کلیهها ممکن است علائمی مانند تب، لرز، درد پهلو، تهوع یا استفراغ ایجاد شود و بیمار به بررسی سریعتری نیاز داشته باشد. در ادامه، علائم، علتها، روش تشخیص و درمان عفونت ادراری و نشانههایی که مراجعه سریع به پزشک را ضروری میکنند بررسی میشوند.
عفونت ادراری چیست؟
عفونت مجاری ادراری یا Urinary Tract Infection که به اختصار UTI نامیده میشود، میتواند هر قسمت از دستگاه ادراری شامل مجرای ادرار، مثانه، حالبها و کلیهها را درگیر کند. محل عفونت در تعیین شدت علائم و نوع درمان اهمیت دارد. یکی از شایعترین انواع UTI، عفونت مثانه یا سیستیت است که معمولا زمانی رخ میدهد که باکتریها از طریق مجرای ادرار وارد مثانه شده و در آن تکثیر شوند.
در بیشتر موارد، عفونت محدود به قسمت تحتانی دستگاه ادراری است؛ با این حال، بعضی عفونتها میتوانند از مثانه به سمت کلیهها گسترش پیدا کنند. عفونت کلیه یا پیلونفریت معمولاً وضعیت مهمتری محسوب میشود و ممکن است با تب، لرز، درد پهلو و احساس ناخوشی عمومی همراه باشد. به همین دلیل، اصطلاح عفونت ادراری طیفی از بیماریهای نسبتاً ساده تا عفونتهای جدیتر را شامل میشود و درمان همه بیماران یکسان نیست.
علائم عفونت ادراری چیست؟
علائم عفونت ادراری بسته به محل درگیری دستگاه ادراری و شدت عفونت میتوانند متفاوت باشند. در عفونتهای محدود به مثانه معمولاً علائم ادراری برجستهتر هستند، اما اگر عفونت به کلیهها گسترش پیدا کند، ممکن است تب، لرز و درد پهلو نیز ایجاد شود. شایعترین علائم عفونت ادراری عبارتاند از:

- سوزش یا درد هنگام ادرار
- تکرر ادرار
- احساس فوریت برای دفع ادرار
- دفع مقدار کم ادرار در هر بار مراجعه به سرویس بهداشتی
- درد یا احساس فشار در قسمت پایین شکم
- کدر شدن ادرار
- مشاهده خون در ادرار
- تغییر بوی ادرار
- درد پهلو یا کمر
- تب و لرز، بهویژه در صورت درگیری کلیه
- تهوع یا استفراغ در عفونتهای شدیدتر
وجود همه این علائم برای تشخیص عفونت ادراری ضروری نیست. همچنین بعضی بیماریهای دیگر میتوانند علائمی شبیه UTI ایجاد کنند؛ بنابراین در صورت تداوم علائم، وجود خون در ادرار، تب یا درد پهلو، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد.
برای هماهنگی مراجعه، اطلاع از خدمات و دریافت نوبت، اطلاعات خود را در فرم زیر وارد کنید. کارشناسان مرکز پزشکی میلاد با شما تماس خواهند گرفت.
تفاوت علائم عفونت ادراری در زنان و مردان
علائم عفونت ادراری در زنان و مردان شباهت زیادی به هم دارند، اما به دلیل تفاوتهای آناتومیک و برخی عوامل زمینهای، ممکن است نوع یا شدت بعضی نشانهها متفاوت باشد. جدول زیر مهمترین علائم عفونت ادراری در زنان و مردان را به صورت مقایسهای نشان میدهد.
| علائم عفونت ادراری در زنان | علائم عفونت ادراری در مردان |
|---|---|
| سوزش یا درد هنگام ادرار | سوزش یا درد هنگام ادرار |
| تکرر ادرار | تکرر ادرار |
| احساس فوریت برای دفع ادرار | احساس فوریت برای دفع ادرار |
| درد یا فشار در قسمت پایین شکم | درد یا ناراحتی در قسمت پایین شکم |
| کدر شدن یا تغییر بوی ادرار | کدر شدن یا تغییر بوی ادرار |
| مشاهده خون در ادرار | مشاهده خون در ادرار |
| گاهی درد لگن | گاهی درد لگن یا ناحیه پرینه |
| در صورت درگیری کلیه: تب، لرز و درد پهلو | در صورت درگیری کلیه: تب، لرز و درد پهلو |
| ممکن است با عفونتهای واژینال اشتباه شود | ممکن است همراه با اختلال در تخلیه ادرار یا مشکلات پروستات باشد |
علت عفونت ادراری چیست؟
بیشتر عفونتهای ادراری در اثر ورود باکتریها به دستگاه ادراری ایجاد میشوند. باکتریهای موجود در دستگاه گوارش میتوانند از اطراف مجرای ادرار وارد آن شده و در صورت حرکت به سمت مثانه تکثیر شوند. در موارد کمتری، سایر عوامل عفونی نیز ممکن است درگیر باشند.

ادرار کردن بهطور طبیعی یکی از مکانیسمهایی است که به شستوشوی مجاری ادراری کمک میکند. هر شرایطی که باعث باقی ماندن ادرار، انسداد مسیر خروجی یا تخلیه ناکامل مثانه شود میتواند زمینه را برای رشد باکتریها فراهم کند.
بزرگی پروستات، سنگ کلیه یا مثانه، اختلالات ساختاری دستگاه ادراری و برخی بیماریهای عصبی که تخلیه مثانه را مختل میکنند از نمونههای قابل توجه هستند. در بسیاری از زنان نیز عفونت بدون وجود بیماری ساختاری مشخص رخ میدهد.
چه عواملی خطر عفونت ادراری را بیشتر میکنند؟
احتمال ابتلا به عفونت ادراری در همه افراد یکسان نیست. زنان به دلیل ساختار آناتومیک مجاری ادراری بیشتر در معرض عفونت مثانه قرار دارند. سابقه قبلی UTI نیز احتمال وقوع مجدد آن را افزایش میدهد.
فعالیت جنسی، استفاده از بعضی روشهای پیشگیری از بارداری مانند اسپرمکشها، دوران پس از یائسگی، مشکل در تخلیه کامل مثانه، استفاده از سوند ادراری، انسداد ناشی از سنگ یا بزرگی پروستات، بعضی ناهنجاریهای دستگاه ادراری، دیابت و اختلال سیستم ایمنی از عواملی هستند که ممکن است خطر عفونت را افزایش دهند.
وجود یک عامل خطر به معنی قطعی بودن عفونت نیست. برای مثال، فرد مبتلا به دیابت الزاما دچار عفونت ادراری نمیشود؛ اما پزشک ممکن است در صورت بروز علائم، شرایط زمینهای او را در تصمیمگیری درباره آزمایشها و درمان در نظر بگیرد.
تفاوت عفونت مثانه و عفونت کلیه چیست؟

عفونت مثانه یا سیستیت معمولا در قسمت تحتانی دستگاه ادراری قرار دارد. سوزش ادرار، تکرر، فوریت ادرار و درد پایین شکم از علائم رایج آن هستند. بیمار ممکن است احساس ناراحتی قابل توجهی داشته باشد اما اغلب تب بالا و علائم عمومی شدید ندارد.
عفونت کلیه یا پیلونفریت زمانی مطرح میشود که عفونت دستگاه ادراری فوقانی را درگیر کند. تب و لرز، درد پهلو یا پشت، تهوع و استفراغ از علائمی هستند که احتمال درگیری کلیه را بیشتر میکنند.
این تفاوت اهمیت بالینی زیادی دارد، زیرا عفونت کلیه میتواند عوارض جدیتری ایجاد کند و در برخی بیماران به درمان تزریقی یا بستری نیاز داشته باشد. بنابراین بیماری که ابتدا دچار سوزش و تکرر ادرار بوده و پس از مدتی تب و درد شدید پهلو پیدا کرده است باید سریعتر ارزیابی شود.
عفونت ادراری چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص با بررسی شرح حال شروع میشود. پزشک درباره نوع علائم، مدت آنها، وجود تب یا درد پهلو، سابقه عفونتهای قبلی، مصرف اخیر آنتیبیوتیک، بارداری، بیماریهای زمینهای و سایر نشانههای همراه سوال میکند. در برخی موارد معاینه نیز برای بررسی درد شکم یا حساسیت ناحیه کلیه انجام میشود.
یکی از آزمایشهای رایج، آزمایش کامل ادرار یا Urinalysis است. این آزمایش میتواند وجود گلبول سفید، خون و بعضی شواهد غیرمستقیم عفونت را بررسی کند. کشت ادرار نیز برای شناسایی باکتری و ارزیابی حساسیت آن نسبت به آنتیبیوتیکها کاربرد دارد.
در بیشتر افراد مبتلا به یک عفونت ساده مثانه، تصویربرداری لازم نیست. اما اگر عفونتها مرتب تکرار شوند، درمان پاسخ مناسبی نداشته باشد یا پزشک به سنگ، انسداد یا مشکل ساختاری مشکوک باشد، ممکن است سونوگرافی، سیتیاسکن یا بررسیهای دیگری درخواست شود. در برخی بیماران مبتلا به عفونتهای عودکننده، سیستوسکوپی نیز میتواند در شرایط مشخص مورد استفاده قرار گیرد.
آیا برای عفونت ادراری کشت ادرار لازم است؟
کشت ادرار در همه بیماران به یک شکل درخواست نمیشود. در بعضی موارد ساده، پزشک بر اساس علائم و یافتههای آزمایش ادرار تصمیمگیری میکند. در مقابل، در عفونتهای عودکننده، موارد پیچیده، بارداری، عفونت در مردان، احتمال درگیری کلیه، عدم پاسخ مناسب به درمان یا سابقه مقاومت آنتیبیوتیکی، کشت ادرار اهمیت بیشتری پیدا میکند.
کشت ادرار مشخص میکند آیا باکتری قابل توجهی در نمونه رشد کرده است و در بسیاری از موارد آزمایش حساسیت دارویی نیز نشان میدهد باکتری نسبت به کدام آنتیبیوتیکها حساس یا مقاوم است. این اطلاعات به پزشک کمک میکند در صورت نیاز درمان هدفمندتری انتخاب کند.
برای کاهش احتمال آلودگی نمونه، اغلب نحوه صحیح جمعآوری ادرار اهمیت دارد. نتیجه کشت نیز باید در کنار علائم بیمار و سایر یافتههای آزمایشگاهی تفسیر شود و صرف مشاهده باکتری در یک نمونه همیشه به معنای نیاز قطعی به آنتیبیوتیک نیست.

درمان عفونت ادراری چگونه است؟
درمان عفونت ادراری به محل درگیری، شدت علائم، سن، جنسیت، بارداری، بیماریهای زمینهای و نتایج آزمایش ادرار یا کشت بستگی دارد. عفونتهای باکتریایی اغلب با آنتیبیوتیک مناسب درمان میشوند، اما نوع دارو و مدت مصرف برای همه افراد یکسان نیست. پزشک هنگام انتخاب درمان عواملی مانند سابقه حساسیت دارویی، مقاومت میکروبی، عملکرد کلیه و احتمال درگیری مثانه یا کلیه را در نظر میگیرد. به همین دلیل، مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک یا استفاده از داروی باقیمانده از درمان قبلی توصیه نمیشود.
اگر علائم پس از شروع درمان بهبود پیدا نکنند، شدیدتر شوند یا با تب، لرز، درد پهلو، تهوع یا استفراغ همراه باشند، ارزیابی مجدد ضروری است. در این شرایط ممکن است به بررسی نتیجه کشت، تغییر درمان یا ارزیابی عفونت پیچیدهتر نیاز باشد. برای بررسی علائم، انجام آزمایشهای لازم و دریافت درمان متناسب با شرایط خود میتوانید به مرکز پزشکی میلاد مراجعه کنید تا پس از ارزیابی پزشک، مسیر درمان مناسب برای شما تعیین شود.

بهترین آنتیبیوتیک برای عفونت ادراری چیست؟
یک داروی واحد را نمیتوان به عنوان بهترین آنتیبیوتیک عفونت ادراری برای تمام افراد معرفی کرد. دارویی که برای یک زن جوان با عفونت ساده مثانه مناسب است ممکن است برای بیمار باردار، فرد مبتلا به بیماری کلیوی، مردی با احتمال درگیری پروستات یا بیماری با عفونت کلیه انتخاب مناسبی نباشد.
نتایج کشت و آنتیبیوگرام، الگوی مقاومت میکروبی منطقه، سابقه حساسیت دارویی، عملکرد کلیه، بارداری و مصرف آنتیبیوتیک در ماههای گذشته همگی میتوانند در انتخاب دارو نقش داشته باشند. راهنماهای درمانی نیز بر انتخاب آنتیبیوتیک با توجه به شرایط بیمار و مقاومت میکروبی تاکید دارند.
خوددرمانی با آنتیبیوتیک علاوه بر اینکه ممکن است عفونت را بهدرستی درمان نکند، میتواند در افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی نقش داشته باشد. همچنین ممکن است علائم کاهش پیدا کنند ولی عامل عفونت بهطور کامل کنترل نشده باشد. مصرف داروی تجویزشده باید دقیقا مطابق دستور پزشک انجام شود.
درمان خانگی عفونت ادراری موثر است؟
درمانهای خانگی ممکن است به کاهش بعضی علائم عفونت ادراری کمک کنند، اما معمولا جایگزین ارزیابی پزشکی و درمان عفونت باکتریایی نیستند. نوشیدن مایعات کافی در افرادی که محدودیت مصرف مایعات ندارند، میتواند به جلوگیری از کمآبی بدن و افزایش دفع ادرار کمک کند. استفاده از کمپرس گرم روی پایین شکم نیز در برخی افراد ممکن است درد و احساس فشار را کاهش دهد. با این حال، روشهایی مانند مصرف آبمیوه کرنبری یا ترکیبات گیاهی نباید به عنوان درمان قطعی عفونت فعال در نظر گرفته شوند.
اگر علائم شدید باشند، بیش از چند روز ادامه پیدا کنند یا با تب، لرز، درد پهلو، تهوع، استفراغ یا خون در ادرار همراه شوند، اتکا به درمان خانگی مناسب نیست و بهتر است بیمار توسط پزشک بررسی شود. در عفونتهای باکتریایی ممکن است مصرف آنتیبیوتیک ضروری باشد و نوع دارو باید بر اساس شرایط فرد و در صورت نیاز نتیجه آزمایش یا کشت ادرار انتخاب شود. در زنان باردار، مردان و افرادی که دچار عفونت ادراری مکرر هستند نیز ارزیابی پزشکی اهمیت بیشتری دارد.
برای عفونت ادراری چه بخوریم؟
در زمان عفونت ادراری، دریافت مایعات کافی اهمیت زیادی دارد؛ بهویژه آب که میتواند به حفظ آب بدن و افزایش دفع ادرار کمک کند. مصرف سوپهای سبک، میوهها و سبزیجات حاوی آب و داشتن یک رژیم غذایی متعادل نیز میتواند در این دوره مناسب باشد. با این حال، هیچ ماده غذایی مشخصی وجود ندارد که بتواند بهتنهایی عفونت باکتریایی دستگاه ادراری را درمان کند و تغذیه بیشتر نقش حمایتی دارد.

اگر بعضی نوشیدنیها مانند قهوه، چای پررنگ، نوشابههای انرژیزا یا نوشیدنیهای بسیار اسیدی باعث تشدید سوزش، تکرر یا احساس فوریت ادرار میشوند، بهتر است مصرف آنها تا زمان کاهش علائم محدود شود. همچنین افرادی که به دلیل بیماری کلیوی، قلبی یا سایر شرایط پزشکی محدودیت مصرف مایعات دارند، نباید بدون نظر پزشک مقدار آب مصرفی خود را بهطور قابل توجه افزایش دهند.
عفونت ادراری چند روز طول میکشد؟
مدت عفونت ادراری به نوع بیماری و درمان آن بستگی دارد. در بسیاری از عفونتهای ساده مثانه، پس از شروع درمان مناسب انتظار میرود علائم طی چند روز کاهش پیدا کنند. با این حال، برطرف شدن کامل سوزش یا احساس ناراحتی ممکن است کمی زمان ببرد.
اگر فرد پس از شروع آنتیبیوتیک تجویزشده طی حدود ۴۸ ساعت هیچ نشانهای از بهبود نداشته باشد، علائم شدیدتر شوند یا تب و درد پهلو ایجاد شود، باید برای ارزیابی مجدد اقدام کند. ممکن است عامل بیماری نسبت به داروی مصرفی مقاوم باشد، عفونت به قسمت فوقانی دستگاه ادراری رسیده باشد یا اساسا علت علائم بیماری دیگری باشد. قطع خودسرانه آنتیبیوتیک پس از کاهش اولیه علائم نیز مناسب نیست. دوره درمان باید مطابق دستور پزشک دنبال شود.
برای مراجعه به پزشکان و دریافت خدمات تخصصی میتوانید به ساختمان پزشکان میلاد نیاوران مراجعه کنید. این ساختمان در تهران، نیــاوران، خیابان باهنر بعد از پمپ بنزین کوچه رفیعی، نبش کوچه مسجد ساختمان پزشکان میلاد نیاوران، (جنب داروخانه دکتر میلاد طهماسیان) واقع شده است و مراجعهکنندگان میتوانند برای دریافت خدمات پزشکی موردنظر خود به پزشکان مستقر در این مجموعه مراجعه کنند.
عفونت ادراری مکرر چیست و چرا ایجاد میشود؟
عفونت ادراری مکرر زمانی مطرح میشود که فرد طی یک بازه زمانی مشخص چند نوبت UTI داشته باشد. تکرار عفونت ممکن است ناشی از عفونت مجدد با یک باکتری جدید یا عود عامل قبلی باشد. در چنین شرایطی، تنها تکرار نسخه قبلی همیشه کافی نیست. پزشک ممکن است سابقه کشتهای ادراری، ارتباط عفونت با رابطه جنسی، وضعیت یائسگی، وجود سنگ، مشکلات تخلیه مثانه یا سایر عوامل زمینهای را بررسی کند.
در زنان یائسه مبتلا به عفونتهای عودکننده، در برخی شرایط استروژن واژینال میتواند مورد بررسی قرار گیرد. برای بعضی بیماران با عفونتهای مکرر نیز پس از ارزیابی پزشکی ممکن است راهکارهای پیشگیرانه دارویی مطرح شوند. تصمیم برای مصرف طولانیمدت یا تکدوز آنتیبیوتیک پیشگیرانه باید بر اساس سابقه بیمار، نتایج کشت و احتمال مقاومت دارویی گرفته شود.
عفونت ادراری در بارداری خطرناک است؟
عفونت ادراری در بارداری اهمیت ویژهای دارد، زیرا تغییرات آناتومیک و فیزیولوژیک دستگاه ادراری در این دوران میتوانند زمینه را برای عفونت صعودی فراهم کنند. طیف بیماری میتواند از وجود باکتری در ادرار بدون علامت تا سیستیت و عفونت کلیه متفاوت باشد.
وجود باکتری قابل توجه در ادرار زنان باردار حتی در صورت نداشتن علامت ممکن است نیازمند بررسی و درمان باشد. عفونت کلیه در بارداری اهمیت بیشتری دارد و میتواند با عوارضی برای مادر و بارداری همراه باشد. تب ۳۸ درجه یا بالاتر همراه با شواهد آزمایشگاهی عفونت ادراری و علائمی مانند درد پهلو، احتمال پیلونفریت را مطرح میکند. در چنین شرایطی ارزیابی پزشکی نباید به تعویق بیفتد.
همچنین انتخاب آنتیبیوتیک در بارداری باید با توجه به سن بارداری و ایمنی دارو صورت گیرد؛ بنابراین استفاده خودسرانه از داروهای باقیمانده در منزل مناسب نیست.
عفونت ادراری با خون نشانه چیست؟
التهاب مخاط مثانه و مجاری ادراری در برخی بیماران میتواند باعث ورود مقدار کمی خون به ادرار شود. به همین دلیل، خون در ادرار ممکن است همراه عفونت مثانه مشاهده شود.

با این حال، خون در ادرار تنها مختص UTI نیست. سنگ کلیه یا مثانه، بعضی بیماریهای کلیوی، مشکلات پروستات و بیماریهای دیگر نیز میتوانند باعث هماچوری شوند. بنابراین نباید وجود خون، بهویژه اگر واضح، مکرر یا بدون علائم معمول عفونت باشد، به صورت خودکار به عفونت ادراری نسبت داده شود.
اگر خون پس از درمان عفونت همچنان ادامه داشته باشد یا فرد بهطور مکرر دچار آن شود، بررسی بیشتر میتواند ضروری باشد. تصمیم درباره سونوگرافی، سیتیاسکن، سیستوسکوپی یا آزمایشهای دیگر به سن، علائم و عوامل خطر بیمار بستگی دارد.
چه زمانی عفونت ادراری خطرناک است؟
عفونت محدود به مثانه در بسیاری از افراد با درمان مناسب بدون عارضه جدی برطرف میشود، اما انتشار عفونت به کلیهها یا ورود عفونت به جریان خون میتواند وضعیت جدیتری ایجاد کند.
تب و لرز، درد واضح پهلو یا پشت، تهوع و استفراغ، احساس ضعف شدید یا بدحال شدن بیمار از علائمی هستند که باید احتمال درگیری کلیه را مطرح کنند. در صورت وجود نشانههای احتمالی سپسیس یا بیماری شدید، ارزیابی بیمارستانی ضرورت پیدا میکند.
همچنین در دوران بارداری، در مردان، بیماران دارای سوند، افراد مبتلا به مشکلات ساختاری دستگاه ادراری، بیماران دارای نقص ایمنی و افرادی که به درمان اولیه پاسخ نمیدهند، ممکن است بررسی دقیقتری لازم باشد.
برای مثال، بیماری که دو روز قبل فقط سوزش ادرار داشته اما اکنون دچار تب ۳۹ درجه، لرز و درد یکطرفه پهلو شده است، دیگر نباید علائم خود را مانند یک التهاب ساده مثانه در نظر بگیرد و نیازمند ارزیابی سریع پزشکی است.
برنامه کاری مرکز پزشکی میلاد
مرکز پزشکی میلاد همهروزه از ساعت ۹ صبح تا ۲۱ شب آماده ارائه خدمات و پاسخگویی به مراجعان است. برای اطلاع از حضور پزشکان، دریافت نوبت یا کسب اطلاعات بیشتر درباره خدمات مرکز، میتوانید با مرکز تماس بگیرید و به صفحه برنامه کاری کلینیک مراجعه کنید.
چگونه از عفونت ادراری پیشگیری کنیم؟
هیچ روش پیشگیرانهای نمیتواند احتمال عفونت ادراری را به صفر برساند، اما بعضی اقدامات میتوانند به سلامت دستگاه ادراری کمک کنند. نوشیدن مایعات کافی متناسب با شرایط بدن، به تعویق نینداختن ادرار برای مدت طولانی و تخلیه مناسب مثانه از توصیههای عمومی هستند.
در زنان، پاک کردن ناحیه تناسلی از جلو به عقب میتواند احتمال انتقال باکتریهای اطراف مقعد به مجرای ادرار را کاهش دهد. در افرادی که عفونتهای مکرر دارند، پزشک ممکن است عوامل دیگری مانند نوع روش پیشگیری از بارداری را نیز بررسی کند؛ زیرا اسپرمکشها و برخی روشها در بعضی افراد با افزایش احتمال UTI مرتبط هستند.
اگر عفونتها مرتب تکرار شوند، بهتر است به جای مصرف مکرر و خودسرانه آنتیبیوتیک، علت احتمالی بررسی شود. سابقه کشت ادرار، زمان وقوع عفونتها و ارتباط آنها با عوامل مشخص میتواند در تعیین برنامه پیشگیری موثرتر باشد.

برای بررسی و درمان عفونت ادراری به مرکز پزشکی میلاد مراجعه کنید
اگر با علائمی مانند سوزش و تکرر ادرار، درد پایین شکم، تغییر رنگ یا بوی ادرار، خون در ادرار، تب یا درد پهلو مواجه هستید، بهتر است برای بررسی دقیقتر به پزشک مراجعه کنید. تشخیص عفونت ادراری و انتخاب درمان مناسب ممکن است به معاینه، آزمایش ادرار و در برخی موارد کشت ادرار نیاز داشته باشد.
در مرکز پزشکی میلاد امکان بررسی علائم، انجام آزمایشهای لازم و تعیین مسیر درمان متناسب با شرایط هر بیمار فراهم است. در صورت تداوم یا تشدید علائم، عفونتهای مکرر یا وجود نشانههای هشدار، میتوانید برای ارزیابی تخصصی و دریافت درمان مناسب به این مرکز مراجعه کنید.
سوالات متداول
عفونت ادراری معمولی مانند سرماخوردگی از فردی به فرد دیگر منتقل نمیشود. با این حال، فعالیت جنسی میتواند در برخی افراد زمینه ورود باکتریها به مجرای ادرار را فراهم کند. از طرف دیگر، بعضی عفونتهای منتقلشونده از راه جنسی میتوانند علائمی شبیه سوزش ادرار ایجاد کنند و نباید با UTI اشتباه گرفته شوند.
بله. اگرچه سوزش ادرار از علائم شناختهشده است، همه بیماران تمام نشانههای کلاسیک را ندارند. برخی افراد بیشتر دچار تکرر، فوریت ادرار یا درد پایین شکم میشوند. در بارداری نیز ممکن است باکتری در ادرار بدون علامت وجود داشته باشد که شرایط متفاوتی محسوب میشود.
فعالیت جنسی در برخی افراد میتواند احتمال UTI را افزایش دهد، زیرا حرکت باکتریها به سمت دهانه مجرای ادرار را تسهیل میکند. این موضوع به این معنی نیست که عفونت ادراری معمولی یک بیماری مقاربتی است.
در بسیاری از موارد، پزشک عمومی، پزشک داخلی یا متخصص اورولوژی میتواند بیمار را ارزیابی کند. در زنان باردار، متخصص زنان نیز باید در جریان علائم قرار گیرد. عفونتهای مکرر، خون در ادرار، عفونت در مردان یا احتمال مشکلات ساختاری ممکن است بررسی توسط متخصص اورولوژی را ضروریتر کند.
شدت و نوع عفونت در این موضوع تعیینکننده است و نمیتوان انتظار داشت همه عفونتها بدون درمان برطرف شوند. در صورت وجود علائم مشخص، بهویژه تب، درد پهلو، بارداری، بیماری زمینهای یا تداوم علائم، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد. تأخیر در درمان برخی عفونتها ممکن است احتمال گسترش عفونت به کلیه را افزایش دهد.
جمعبندی
عفونت ادراری یکی از عفونتهای شایع دستگاه ادراری است که میتواند مثانه، مجرای ادرار و در موارد شدیدتر کلیهها را درگیر کند. سوزش و تکرر ادرار، احساس فوریت برای دفع، درد پایین شکم و گاهی وجود خون در ادرار از علائم شایع آن هستند. تشخیص بهموقع و انتخاب درمان متناسب با شرایط بیمار اهمیت دارد، زیرا نوع درمان در عفونت ساده مثانه، عفونت کلیه، بارداری، مردان و افراد مبتلا به بیماریهای زمینهای میتواند متفاوت باشد.
اگر علائم عفونت ادراری ادامه پیدا کنند، شدیدتر شوند یا با تب، لرز، درد پهلو، تهوع و استفراغ همراه باشند، بهتر است ارزیابی پزشکی به تعویق نیفتد. انجام آزمایش ادرار و در صورت نیاز کشت ادرار میتواند به تشخیص دقیقتر و انتخاب درمان مناسب کمک کند. همچنین پرهیز از مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک و رعایت توصیههای پزشک در کاهش احتمال عود یا بروز عوارض اهمیت دارد.
